📚عقل بسیط:
واکرده چتر محبت، در کل هستی دمادم
حیران نصیبِ نگاهند، ذرات حیرت نما، هم!
در جنبشی آشکارا، هر جا حیاتی مکوّن :
تکثیرهایش مرتب، تصویرهایش منظم
خلقت که پایان ندارد، «موجود» وصفِ «وجود» است
مدّ بلند زمان را، تا کی بگویی: مرخّم!
مصنوع و مجموع دائم، در حال آیینگی هاست
«حادث» نشانِ «قدم» گو، «وحدت» به «کثرت» مقدم
«عقل بسیط» است و روحی، جاری به ذرات هستی:
تدبیرهایش مداوم، تکثیرهایش مقدّم
سلول ها را سرشته، رشته به رشته نوشته
اسرار پنهان و پیدا، بر نردبانی مجسّم(DNA)
از «امر» هستی نمایش، حتی «الف» هم ندانیم!
اما در آیین «عرفان»، بر ادعامان مصمّم؟!
خورشید: شمع جلالش، جایی که جویی جمالش!
عاجز به «ذات» کمالش: ادراک فرزند آدم!
کاوش به "کیهان" که جِرمی از جنس ناسوتیان است؟!
فخری ندارد که هستی، مغرور علمی مُعلَّم!
واکن به چشم حقیقی گر می توانی رموزش!
تا بنگری ماوری هستی، شکوهی معظّم
"عقل بسیط" است و رمزِ «کُن فیکون» دروایش
قاموس و ناموس «لاهوت»، در قوس «واللهُ اعلم»
انگیزه هایش فراتر از حس و وهم و خیال اند
از «عشق» نقشی کشیده، در مدّ عالم متمم!
عقل از عدد بی نیاز است، مفتون آیین زار است
عشقش به احساس ناز است، در یار الفت فراهم
یارش رئوف و رحیم است، هم ذوالجلال کریم است
واکرده چتر محبت در کلّ هستی دمادم!                                                                                           ****                                                                                                                                    .نظریه مکتب شعردینی ایران .مکتب شعرامامیه .سیدعلی اصغرموسوی(شاعر.نویسنده.نظریه پردازمکتب شعردینی) .18 آبان 1394قم                                                                                                       / https://telegram.me/saapoem