اللهم صل علی محمد و ال محمد وعجل فرجهم
نام دعا:
در طلوع صبح روز جمعه
بِِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم
اَصبَحتُ فی ذِمَّةِ اللهِ وَ ذِمَّةِ مَلائِکَتِهِ وَ ذِمَمِ اَنبِیائِهِ وَ رُسُلِهِ عَلَیهِمُ السَّلامُ وَ ذِمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللهَُ عَلَیهِ وَآلِهِ وَ ذِمَمِ الاَوصِیاءِ مِن الِ مُحَمَّدٍ عَلَیهِمُ السَّلامُ امَنتُ بِسِرِّ الِ مُحَمَّدٍ عَلَیهِمُ السَّلامُ وَ عَلانِیَتِهِم وَ ظاهِرِهِم وَ باطِنِهِم وَ اَشهَدُ اَنَّهُم فی عِلمِ اللهِ وَ طاعَتِهِ کَمُحَمَّدٍ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ.1
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده ی بخشایشگر
صبح کردم(به صبح می پیوندم) در پناه خدا و در پناه فرشتگان خدا؛ در پناه پیامبران و رسولان خدا که بر آنان درود باد. و درپناه محمد، که درود خدا برو و خاندان او باد. و در پناه جانشینانی که از خاندان محمد هستند؛که درود بر آنان باد.
ایمان آوردم به اسرارخاندان محمدف که درود بر آنان باد؛ وبرآشکار و ظاهر و باطن آن بزرگواران.
و گواهی می دهم که آنان هم در مقام شناخت خدا و طاعت حق، مانند محمد هستند؛که درود خداوند بر او و خاندنش باد.
**
اَستَغفِرُ اللهَ الَذَّی لآ اِلَهَ اِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ وَ اَتوبُ اِلَیْهِ .2
طلب آمرزش می کنم از خدایی که، نیست معبودی جز او؛ زنده و پایدار است و به سوی او باز می گردم (از گناه).
اللهم صل علی محمد وآل محمد و عجل فرجهم .
خداوندا درود بفرست برمحمد وخاندان بزرگوارش و گشایشی در امرغیبت حضرت موعود(عج) عنایت فرما.
نام دعا :
بعد از نماز صبح جمعه
اَللَّهُمََ اِنّی تَعَمَّدتُ اِلَیکَ بِحاجَتی وَ اَنزَلتُ اِلَیکَ الْیَومَََ فَقری وَ فاقََََََََتی وَ مَسکَنَتی، فَاَنَا لِمَغفِرَتِکَ اَرجا مِنّی لِعَمَلی وَ رَحمَتُکَ اَوْسَعُ مِن ذُنوبی.
فَتَوَّلَ قَََضاءَ کُلَّ حاجَةٍ لی بِقُدرَتِکَ عَلَیها وَ تَیسیرِ ذلِکَ عَلَیکَ وَ لِفَقری اِلَیکَ، فَاِنّی لَم اُصِب خَیراً قَطُّ اِلّا مِنکَ وَ لَم یَصرِف عَنّی سوءً قَطُّ اَحَدٌ سِواکَ
وَ لَستُ اَرجو لِآخِرَتی وَ دُنیایَ وَ لا لِیَومِ فَقری؛ یَومَ یُفرِدُنی النّاسُ فی حُفرَتی وَ اُفضی اِلَیکَ بِذَنبی سِواکَ. 3
خداوندا، من با حاجت خود قصد درگاه تو کردم و فرود آوردم به سوی تو در امروز، بار فقر و بیچارگی و ذلتم را؛ پس من به آمرزشت بیش از کردارم امیدوارم ؛ و آمرزش و رحمتت، بسی از گناهم وسیع تر است.
پس متوّلی برآوردن همه حاجتم باش به نیروی خودت ، که آن سهل است بر تو؛ و نشان نیاز من است به تو؛ زیرا من هرگز به خیری نرسیدم ،جزاز جانب تو و تغییر نداد کسی بدی ام را،مگر احدی جز تو؛ و امید نداشتم برای آخرت و دنیایم ، و نه برای روز نیازمندیم؛ روزی که مردم مرا درمزارم تنها می گذارند وبرایم کسی نمی ماند جز تو،که گناهم رابازگوکنم.
متن ادبی:
آرام آرام، اما پر تشویش، صبح آغاز می شود و من، چشم به آسمان می دوزم و در انتظار رنگین کمان – همان طلایه دار حضور آسمانی ات – می مانم!
مولا جان! تا کی دلخون از دیدن شفق، باشیم؟
کجاست آیینه ی سبز حضورت تا در رنگ های امیدواری غرق شویم و هر روز صبح، دل به دیدار و زیارتت بسپاریم؟
"صدای صبح بلند است"
گفته اند که می آیی و پیش روی نگاهم، سپیده خواهد شد پر از شور تماشایی!
صدای صبح بلند است،
گفته اند با تموّجی از نور، آسمان در سینه می آیی.
چقدر بنالم که: خسته است نگاه آرزومندم.
چقدر مویه کنم که: غم دارم؛ غمی به وسعت تنهایی.
هنوز از پی باران ها، نگاه ساحلی ام ابری ست
هنوز در پی درمان ها، مریض عشق تو می مانم:
از یک صبح طلایی تا غروبی پر از شفق، پر از اندوه سپری شدن آدینه ای دیگر و نگاه خسته ای که در طول قرن ها انتظار، باز هم امید به صبحی دیگر دارد؛ می اندیشم:
خدایا، چیست این اندوه نافرجام!
آیا، می بینمش، آن گاه که بر سریر عدالت می نشیند و من شِکوه های عاشقانه ی خود را، غزل غزل نثارش می کنم؟
آن گاه از دلتنگی هایم می گویم و او تبسم در تبسم، دلم را به آرامش می خواند!
* * *
خداوندا، چیست در دل این روزگاران پر اندوه؛ که حتی نوای غربت کشیدگان را در کبود خویش محو کرده است؟
خدایا، آن که در ژرفای پاک سینه ها خورشید می کارد، کجاست؟!
خدایا، آن که هر شب در قنوتش اوج می گیرد دعا.
آن که باران اجابت را ز چشم خویش می بارد کجاست؟!
خوشا سایه زار پناهش؛ که بی پناهان را، در پناه عشق و عدالت نگاه داشته است.
مولاجان!
بی تو حتی بهاران نمی پاید، فرصت زندگی را؛ بی تو دنیا خزان خانه است !
بی تو آیینه ها در غبارند ؛ بی تو رنگین کمان، رنگ سبزی ندارد که با شوق باران بگیرد در آغوش خود، آسمان را!
بی تو تنهاتر از آرزوهایمان، صبح جمعه است. بی تو، حتی زمان بی بهانه؛ با تو اما زمین عاشقانه است.
آداب دعا:
در باره دعاها و زیارت های شب و روز جمعه در هر ساعت و لحظه عظمتی نهفته است که قابل شمارش نیست ؛ ائمه معصومین(ع) بسیار برای عبادات جمعه تاکید کرده اند. نسبت به روز های دیگر فضیلت دارد و در آن روز به مومنین سفارش شده که به پاگیزگی واستغفاروعبادت، بخصوص ذکر صلوات اهتمام نمایند و دعاهای فوق هم بخش کوچکی از بی شمار دعای روز جمعه –چه قبل از نماز چه بعد ازآن- هستند ؛ که برای آمرزش گناهان و صفای درون بسیار مفید است و سفارش شده که حداقل ماهی یک بار؛ تعقیبات نماز تا دمیدن آفتاب ادامه داشته باشد.
منبع:
1. کلیات مفاتیح الجنان/ مرحوم حاج شیخ عباس قمی/ انتشارات فاطمه الزهرا(قم)/چاپ اول/سال 137/ ص 57.
2. همان ص 57
3. همان ص 58.
4.
*****************************************************************************************************************
نام دعا:
دعای روز جمعه
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم
اَلْحَمدُلِلَّهِ الْأَوَّلِ قَبلَ الْإِنشاءِ وَالْإِحیاءِ وَالْاٰخِرَ بَعدَ فَنآءِ الْأَشیآءِ الْعَلیمِ الَّذي لا یَنسيٰ مَن ذَکَرَهُ وَ لا یَنقُصُ مَن شَکَرَهُ وَ لا یَخیِّبُ مَن دَعاهُ وَ لا یَقطَعُ رَجآءَ مَن رَجاهُ
اَللَّهُمَّ اِنّي اُشهِدُكَ وَ کَفيٰ بِكَ شَهیداً وَ اُشهِدُ جَمیعَ مَلائِکَتِكَ وَ سُکّانَ سَماواتِكَ وَ حَمَلَةَ عَرشِكَ وَ مَن بَعَثتَ مِن اَنبیآئِكَ وَ رُسُلِكَ وَ اَنشَاْتَ مِن اَصنافِ خَلقِكَ
اَنّي اَشهَدُ اَنَّكَ اَنتَ اللهُ لآ اِلهَ الّآ اَنتَ وَحدَكَ لا شَریكَ لَكَ وَ لا عَدیلَ وَ لا خُلفَ لِقَوْلِكَ وَ لا تَبدیلَ وَ اَنَّ مُحَمَّداً صَلَّي اللهُ عَلَیهِ وَ ٰالِهِ عَبدُكَ وَ رَسولُكَ اَدّیٰ ما حَمَّلتَهُ اِلَی الْعِبادِ وَ جاهَدَ فِي اللهِ عَزَّوَجَلَّ حَقَّ الْجِهادِ وَ اَنَّهُ بَشَّرَ بِما هُوَ حَقٌّ مِنَ الثَّوابِ وَ اَنذَرَ بِما هُوَ صِدقٌ مِنَ الْعِقابِ
اَللَّهُمَّ ثَبِّتني عَلیٰ دینِكَ ما اَحیَیتَني وَ لا تُزِغ قَلبي بَعدَ اِذ هَدَیتَني وَ هَب لي مِن لَدُنكَ رَحمَةً اِنَّكَ اَنتَ الْوَهّابُ
صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ عَلیٰ ٰالِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلني مِن اَتباعِهِ وَ شیعَتِهِ وَ احشُرني في زُمرَتِهِ وَ وَفِّقني لِأَدآءِ فَرَضِ الْجُمُعاتِ وَ مآ اَوْجَبتَ عَلَيَّ فیها مِنَ الطّاعاتِ وَ قَسَمتَ لِأَهلِها مِنَ الْعَطآءِ في یَومِ الْجَزٰآءِ.
اِنَّكَ اَنتَ الْعَزیزُ لْحَکیمُ. 1 *
ترجمه:
به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر
سپاس خداوندی را که نخستين است؛ پیش از ایجاد و بقای هستی و واپسین است بعد از فنای آن. دانا پروردگاری، که فراموش نکند ياد کنندگانش را و کاستی ندهد شکرکنندگان را؛ نه محروم سازد کسی را که می خواندش و نه قطع کند امید ی را که به او امیدوار است .
خداوندا ، من تو را گواه می گیرم و گواهی تو کفایت می کند و تمام فرشتگان و ساکنان آسمان هایت را و جا به جا کنندگان عرش و سریرت را و آنهایی که برانگیخته ای از پیامبران و فرستادگانت و آنچه آفریده ای از مخلوقات گوناگونت؛ شهادت می دهم که تویی خداوندگارمن، جز تو آفریدگاری نیست؛ یگانه ای بدون شریکی؛ بی مثل و مانند؛ نه تبدیلی در گفتارت هست و نه تغییری در رفتارت. به درستی که محمد - که درود خدا براو وخاندان اوباد - بنده و فرستاده ی توست. آنچه را که به اوسپردی، به بندگانت رسانید و در راه خدای شکوهمند و عزیز، حق کوشش به جا آورد و بشارت داد مردمان را به آنچه حقشان بود از پاداش و برحذر داشت آنان را با صداقت از کیفر گناهان.
خداوندا مرا بر دینت ثابت بدار، مادامی که زنده ام و تاریک مگردان دلم را پس از آن که هدایتم کردی وببخشای مرا از رحمتت، که به راستی تو بخشنده ترینی.
خدایا درود فرست بر محمد وخاندان او و قرار ده مرا ازشیعیان و پیروان او. و مرا با آنان محشور گردان و مرا به انجام نمازهای مخصوص آدینه توفیق ده و به آنچه واجب کردی بر من از پرستش ها و به آنچه قسمت خواهی می کنی از عطاهایت برای اهل ایمان در روز پاداش؛ که تنها تویی خداوندعزیز حکیم.
متن ادبی:
شکر و سپاس و منت و عزت خدای را
پروردگار خلق و خداوند کبریا
دادار غیب دان و نگهدار آسمان
رزّاق بنده پرور و خلاق رهنما
اقرار می کند دو جهان بر یگانگیش
یکتا و پشت عالمیان بر درش دو تا
گوهر ز سنگ خاره کند، لؤلؤ از صدف
فرزند آدم از گِل و برگ گُل از گیا
سبحان من یُمیت و یُحیی و لا اله
اِلّا هو الذّی خَلقَ الارضَ و السما
باری ز سنگ چشمه ی آب آورد پدید
باری از آب چشمه کند سنگ در شتا
دریای لطف اوست وگرنه سحاب کیست
تا بر زمین مشرق و مغرب کند سخا؟
در کمترین صِنع تو مدهوش مانده ایم
ما خود کجا و وصف خداوند آن کجا؟
چشم گناهکار بود بر خطای خویش
ما را ز غایت کرمت چشم در عطا
یا رب به لطف خویش گناهان ما بپوش
روزی که رازها فتد از پرده برملا * 2
*
خداوندا، سپاس و ستایش تنها شایسته ی توست!
تویی که در عظمت بی همتا و در خدایی، یکتا.
خداوندا، سپاس و ستایش ابدی از آن توست؛ ستایشی، که همیشگی و دایمی است؛ فزونی گیرد و هیچ گاه کاستی ندارد؛ همانگونه که دوست می داری و راضی ات می کند!
و ستایشت در دلم، مدام است؛ همان گونه که خواهی و دوستش می داری!
پروردگارا، مرا با یادآوری یادت، شیفته گردان و همتم را نشاطی مدام بخش؛ تا به عظمت نام و شکوهِ مقام قدس ات پی ببرم!
خدایا، تو را به منزلت خودت سوگند، مرا با ستایشگرانت همراه کن!
در جایگاهی که شایسته ی من و مورد رضایت توست؛ که خود به توانایی و ناتوانی ام، بهتر آگاهی.
خدایا، اگرچه خواب غفلت مرا از سعادت دیدار و شهود آشکارت محروم ساخت؛ اما شناخت کرم، بخشندگی، و لطف نعمت هایت، آگاهی لازم را به من بخشیده است!
خدایا، مرا با نور عزتت همراه کن، تا بیشتر بشناسمت؛ تا از غیر تو بریده و تنها به امید داشته باشم .
ای صاحب کرامت و جلال!
درود فرست، درود فراوان بر روان آسمانی حضرت محمد (ص) رسول رحمت و خاندان پسندیده و پاک اش!
و در این روز، روز زیبای آدینه، روز زیارتی حضرت موعود (عج)؛ که دل ها آکنده از عطر انتظار اوست؛ انتظارات عارفانه ی ما را هم برآورده بفرما.
از تو می خواهیم ظهور آفتاب عدالت را!
از تو می خواهیم اجابت نیازها و نیایش ها را!
از تو می خواهیم پذیرش تمامی ستایش ها را!
ای آنکه سریع الرضایی و از سخاوتمندی خویش به کمترین ستایش ها، بیشترین پاداش را عطا می کنی.
پروردگارا، خطاهای بزرگ و کوچک ما را، به خاطر عظمت حضرت صاحب (ع) عفو بفرما و به پاس نجوای گرم ندبه و عطر کلمات " اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"
توفیق درک نیایش های روز جمعه را به ما عنایت کن !
توفیق همراهی و هم آوایی زیارت هایی را که آکنده از انتظار واپسین منجی انسان و انسانیت هستند و جان و دل نیایش کنندگان را، به تماشای بلند ترین محراب آسمان فرا می خوانند.
ای خداوند لحظه های سبز طلوع، طلوع واپسین آدینه ،آدینه ی حضور و ظهور ؛ به لطف و کرمت، ما را ببخش !
""با عنایت به مناجات شعبانیه""
****
آداب دعا:
این دعا به نقل از صحیفه ی سجادیه ی امام علی بن الحسین (ع) به روز جمعه اختصاص دارد و در کتاب های مفاتیح الجنان حاج شیخ عباس قمی (ره) و ادعیه ی امام زین العابدین (ع) تألیف جواد قیومی اصفهانی جلد دوم نیز آمده است.
معمولا برای اوقات روز می باشد که هنگام قرائت آن، بعد از نماز صبح یا طول روز است
منبع :
1. ادعيه امام ؤين العابدين/جواد القیومی الاصفهانی/موسسه النشر الاسلامی/ جلد دوم/سال 1419 ه.ق/ ص 120.
2 --کلیات مفاتیح الجنان/ مرحوم حاج شیخ عباس قمی/ انتشارات فاطمه الزهرا(قم)/چاپ اول/سال 1377/ ص 45.
3 - کلیات سعدی / مصلح بن عبدالله سعدی / براساس نسخه ی تصحیح شده ی محمد علی فروغی / انتشارت بهزاد (تهران) / چاپ اول / سال 1382 / ص 614.
