وقتی که با یاد تو نجوا می کند دل
اندوه خود را در تو پیدا می کند ، دل
اندوه دل ، نی ناله های نینوایی ست
آکنده از خون گریه های کربلایی ست
دل گرد غم از غربت آیینه دارد
غم شعله ، از خاکستری دیرینه دارد
این آتش پنهان که بر جانم نشسته
تار مرا ، پود مرا ، ازهم گسسته !
از داغ تو، بانو ! شرار افتاده بر دل
آتش به سینه می برم ، منزل به منزل ....
***
یا زینب !
***

