دل من ُ آی  کوچه گرد ُ  بر گرد !

نشسته در نگاهت  گرد ُ برگرد

چرا اینقدر  بازیگوش   هستی ؟!

به تو گفتم  ُ اگر بر گرد  ُ   برگرد !

            *   *   *

                         ۱۳۷۷

  

Kill me !    but   don"T   you say

I     never belive    your   love

سالروز آغاز امامت و ولایت حضرت موعود (عج) ُ عدالت منتظر (عج) مبارک باد!

                        ***

...از مثنوی های "بیدل" یکی "محیط اعظم" است که از مثنوی های غامض و پیچیده بیدل و به قالب یک میخانه است که دارای: دور ها و خم ها جام ها و ساقی نامه هاو حکایت و...است و مثنوی " جام مرتضوی " از محیط اعظم انتخاب شد که آخرین جام لاهوتی است -البته به زغم مولانا بیدل -

دور اول دور خلقت است و دور دوم دور جام ها به نام : جام تقسیم حریفان شهود و از "جام آدمی " شروع می شود و "دور دوم " با جام مرتضوی خاتمه  می یابد . 

اما آنچه قابل توجه است د رمورد نظر بیدل در مورد ولایت مولای متقیان (ع) است بخصوص در یک بیت که به اندازه کل کتاب مهم است :

آن هم بیت دوم مثنوی است

نبوت بطون و ولایت ظهور

جمال و جلال دو عالم حضور

       ادامه دارد ...

علی  گشت  سرشار صهبای  علم 

که یک جرعه ی اوست دریای علم

نبوت    بطون      و     ولایت     ظهور

جمال  و   جلال    دو    عالم   حضور

شرابی    که   بیرون    ادراک   بود

به   جامش  عیان   در  دل  تاک   بود

جمال  حقیقت     به     چندین    نقاب

شهود  یقینش  چو    آب   از    حباب

ز  بس  صافی   جام    اندیشه   اش

رگ تاک     شد   گردن   شیشه اش

خیالات   هنگامه ی   هست   و   بود

به     اندازه  ی   علم    دارد     نمود

به    افزونی   نشوه ی   علم   کوش !

که  این  بحر را نیست جز علم   جوش

محیطی ست   بی انتها    ذات  علم

دو   عالم  همان  نفی   و   اثبات علم

می ای را   که  شخص  نبوت   چشید

در     آخر     به    شاه   ولایت   رسید

نشد   بعد    او     همچو    هیچ  کس  

که  مستی دراین دورختم است وبس

بلی   انتهایی     خوشست    اختتا م

که   اینجاست    دور   حقیقت    تما م

 ز  خم  خانه ی   آب    و    رنگ  ظهور

 دو     کیفیت    آورد      جام    شعور

  یکی     کرد      اسم   نبوت     بلند

  دگر       طرح     نام    ولایت    فکند...

* *******************

مثنوی : از میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی.

ادامه ی شعر و نقد و بررسی آن انشاا... ادامه خواهد داشت...

****************************************************

پرنده برای پرواز

                   آب برای عبور

                                        گل برای تنفس

     ومن

                       برای زندگی....

  ای عشق ،

  ای نهایت ادراک؟!

                      در کوچه های هر چه غریبانه !

 در تراکم ثانیه های پر از اندوه!

                       در بغض شب های بدون سحر !

                                                 تنفس خواهم کرد

                                                  جاری خواهم شد

         ... و پر از هیجان پرواز خواهم کرد

                           اگر بگذارند!؟!

                            ***

                        بهار ۱۳۸۰

با اشک وآه ، آینه و عود مال من

اندوه نا تمام ، همین دود مال من

تصنیف های حضرت داود مال تو

غم گویه های زمزمه ی رود مال من

زیبا ترین همایش فانوس مال تو

سو سوی لحظه لحظه ی محدود مال من

هر کوچه ای که آینه تر بود ،مال تو

بن بست های فاصله اندود ، مال من

ماندن کنار خاطره ها دیر ،  مال تو 

رفتن درون خاطره ها زود ، مال من 

اصلا همین غزل ، گل و لبخند ، مال تو 

هر چه پر از تنفس غم بود ، مال من !

                            * * * 

                            زمستان ۱۳۷۹                               

 

 

از روبرو  می آید

      خرید  کرده است

             و دل های کوچک و بزرگ

                         از لابلای " کلاه گیس  بلوندش"

                                                  به پیاده رو  می ریزد  !! 

ته مانده ی نگاهم  را

          به سفره می دوزم

                ودخترم

                     نان خشک خودش را

                           به عروسک تعارف می کند  !

                                 ... دیگر ، گریه را از یاد  برده ام  .

در نا کجا آباد زندگی

روزگار ُ سه " دانه "کاشت :

ـ یکی  چنان آشکار  ُ  که طعمه کلاغان شد.

ـ دیگری. چنان  نغز ُ که به مغز عافیت  رسید.

ـ سومی چنان  ژرفُ  که برای سر افرازی  فرصت  نیافت!!

وآن گم شده در ژرفای فراموشی  ُ  " من "  بودم.

 

شهادت مولای غریبان ، آقا علی بن موسی الرضا (ع) را تسلیت عرض می کنم ! به امید عنایتش ...!

امروز جمعه ۲۸ صفر  است !

زیبا ترین عبادت امروز "صلوات " است !

پس لطفا بامن تکرار  کنید :

اللهم صل علی محمد و ال محمد

 

و  عجل  فرجههم  !

روز بیست و هشتم روز جا نگدازبودُ هر کسی به قدر معرفت و عشق اندوه فقدان پیامبر (ص) را درک می کرد و بالاترین درد و داغ ها را تنها علی(ع) و فاطمه (س) تحمل می کرند  دردی که حضرت علی (ع) تحمل می کرد حتی از مویه های غریبانه حضرت زهرا (س) جانگداز تر بود!

او با تمام بصیرت با تمام شهود آن چه در دل مردمان نهان بود آشکارا می دید!

می دید که نامردمان منافق دین رسول الله (ص)را چوب حراج زده اند!

میدید که اهالی " سقیفه "دین نو پای پیامبر(ص)را مثل کالایی به فروش گذاشته اند!

میدید که فرشتگان به یاری اش شتافتندتا آسمانی پیکر حبیب خداوند را به آغوش بهشت بسپارند!

و سالیان سال آن خاطرات را با اندوه خطبه ها در می آمیخت  آن گونه که می فرمود :((رسول خدا(ص) در حالی که سرش بر روی سینه ام بود قبض روح گردید  و جان او در کف من روان شد و آن را بر چهره ی خویش کشیدم .

عهده دار غسل پیامبر (ص) تنها من بودم و فرشتگان مرا یاری می کردند گویی در و دیوار خانه فریاد می زدند فرشتگان گروه گروه امد و رفت می کردند.

درود و رحمت خداوند بر حضرت پیامبر (ص) و خاندان بزرگوارش باد!

سالروز شهادت پیامبر (ص) و امام مجتبی (ع) را

تسلیت عرض می کنم.

خورشید خواب رفته مگر در مدار من؟!
ای صبح نارسیده و ای شام تار من
کمکم سکوت سرد تو آوار می شود
امشب که لال مانده کنارم ، سه تار من!
روزی هزار بار نوشتم : بیا ، ببین !
دیریست رنگ واهمه دارد ،حصار من

تقویم نا نوشته من را ، ورق مزن !
دیگر تمام شد گل نازم ، بهار من

***
بااین خیال خام ، تو را می زنم صدا:
یک صندلی بیاور و بنشین ، کنار من !

* تیمور ترنج *

*این غزل را مرحوم ترنج درسال79 در دهمین کنگره شعر دفاع مقدس ، برایم نوشتند ، امروز که او دیگرنیست،خواندنش برایم سخت تر وتلخ تراست ، تقویم نا نوشته ی همه ما روزی با "مرگ"نوشته خواهد شد!پس بهتر است که آنچه از ما می ماند ، یادآور زیبایی باشد ، نه زشتی !
یادش گرامی ونامش ماندگار باد *

رازداری

***
کفش ها ی کهنه ام را
به صندوق امانات خواهم سپرد !

تا خاطر ه ی کوچه ات
محفوظ بماند .

***
380 1

تلاش

***
...باز هم
پر یا پوچ ، بازی می کنم
اما ، همیشه

پر مال دیگران است ،
پوچ مال من !!!

***
1380


پاپوش

***

کفش هایش را برده اند
اما ، شاعر !

باسماع مولانا
به آسمان
می پرد !!!
***
1380

شعر سیاه

***

دوست داشت ،
چشم هایش "سبز" بودند،

تا ، شعر ها یش !

روزگار ما
واقعا مشکل پسند است !!!

***
1380

کارگردان

***

نقش اول !
نقش دوم !

حتی ، سیاهی لشگر !
فرقی نمی کند .

این زندگی است ،که :

همه را " بازی " می دهد !!!

***
1380

بهار...!

آمده ، با لباس عروسی !

بالباسی به قشنگی شکوفه های "گیلاس"

بهار  آمده  تا ،  من و تو  را،به مهمانی سبزینه ها ببرد .

به میهمانی نخستین روز آفرینش !

اما ، چه فایده ! 

ما هنوز هم ، قهریم !

برای آشتی با تو ،

کدامین غزل را ، انتخاب کنم ؟!

نذر حضرت زینب ( س )

***

وقتی که با یاد تو نجوا می کند دل!
اندوه خود ،را در تو پیدا می کند دل
اندوه دل ، نی ناله های نینوایی ست
آکنده از خون گر یه های کر بلایی ست
دل ، گرد غم ، از غربت آیینه دارد
غم شعله، از خاکستری دیرینه ،دارد
این آتش پنهان ، که بر جانم نشست
تار مرا ، پود مرا، از هم گسسته :
از داغ تو، بانو، شرار افتاده بر دل !
آتش به سینه می برم ، منزل به منزل
گاهی به جای ناله ، می سوزم به هامون
گاهی به جای گر یه، می ریزم به دل ، خون
در ناله هایم ، ازدحام گریه بر پاست
در گر یه هایم ، ازدحام ناله پیداست

*** 1377

اربعین شهادت امام حسین (ع) ، را تسلیت عرض می کنم !

ناتمام....
ناتمام ...
ناتمام....
آرزو های ناتمام من
روزی تمام خواهد شد
وآسمان دیگر ، به انتظار ستاره شمردنم ،
نخواهد نشست !

***
تمام هستی من ،
فصلی ست :
که من مثنوی های نا تمام خودم را ،
به باد ، خواهم بخشید !
و رهگذران سپید و سیاه ،
برگ ریزان شعر هایم را به تما شا خواهند ایستاد!

***
دست های سردی راکه امروز
برشانه های خسته زندگی ، می گذارم !
فردا.....

***
تابستان 1378

<ol><li><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-weight: bold;">شعرمن تمام شد </span></font></span></li></ol><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2"><span style="font-weight: bold;">مگر خوابت نمی آید <br /> ماه من ؟!<br /><br />باز کن ، گیسوان بسته را<br /> شب از نیمه گذشت !<br /></span></font></span>

<span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="4">دوستان عزیز !<br />اگر سئوالی درباره  &quot;غزلیات &quot;  بیدل ، دارید ،  بپر سید  !<br />در همین  جوابش را  ، تقدیمتان  می کنم .<br />میرزا عبد القادر بیدل دهلوی :<br />از بزرگترین  شاعران  سبک هندی است ، که اشعار عرفانی اش غامض ترین<br />نوع ،در آثار پارسی زبانان است ! <br /></font></span>

...
<span style="font-weight: bold;"><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><font size="2">یک آلبوم !<br />و سال هزار و ...<br />گریه گریه زندگی !<br /><br /> ***<br />دریا وماسه های سفید وهمیشه نرم<br />پایی درون آب و افق های گم شده <br />تندیس آشنای جوانی کشیده قد...<br /><br /> ***<br />سال هزار و سیصد و...<br />دیوار وآینه وچند شاخه گل <br />مردی کنارکودکان پرازشورزندگی<br />با چهره ای پراز تبسم دیرینه امید !<br /><br /> ***<br />_ آری ، ورق بزن !<br />اینک به عکس آخر آلبوم می رسی:<br />حجمی پریده رنگ ونگاهی <br /> پر از سکوت !<br />خاکستری ترین نفس مانده از حیات <br /> با یک نوار مشکی و &quot; آلبوم خاطرات &quot; !<br /><br /> تابستان 1380<br /></font></span></span>

عزیزانی که به انتظار حضرت موعود _عج_ ایمان دارید ،

منتظر آثارتان در :

Http://saapoem.persianblog .com/

هستم!

صبح آدینه تان لبریز از یاد "مهدی"(عج) باد!

غزلی از " بیدل دهلوی " به مناسبت آغاز فصل بهار :


از چمن تا انجمن ، جوش بهار رحمت است
دیده هر جا باز می گردد دچار رحمت است
خواه ظلمت کن تصور ،خواه نور، آگاه باش!
آنچه اندیشی ، نهان و آشکار رحمت است
قدر دان غفلت خود گر نباشی جرم کیست؟
آنچه عصیان خوانده ای آیینه دار رحمت است
کو دماغ آن که ما، از ناخدا منت کشیم !
کشتی بی دست وپایی ها کنار رحمت است
سبحه ای دیگر به ذکرمغفرت در کار نیست
تانفس باقی ست ،هستی درشمار رحمت است
وحشی دشت معاصی را دو روزی سر دهید
تا کجا خواهد رمید؟! آخر شکار رحمت است
شام اگر گل کرد ، بیدل ! پرده دار عیب ماست
صبح اگر خندید ، در تجدید کار رحمت است

***
میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی (1054--1133 ه.ق )

سبک غزل : هندی -اصفهانی -

نوع شعر:عرفانی


***
عیدتان مبارک !