ستون کلمات آسمانی
اندوه بی پایان
(ویژه شهادت حضرت پیامبر و امام حسن و امام رضا –ع-)
غمی به وسعت بقیع، آسمان و زمین را پوشانده است.
چه زود می روید،ای آفتابِ "سدره نشین"؟!
با کدامین غروب، نجواهایمان را بخوانیم؛ که سال ها دست های خالی مان را شما برکت
می دادید وعاشقانه ترین تبسم خود را با ما تقسیم می کردید.
چشم های فقیران هنوز از روزنه ی تاریخ، به دست های سخاوتمند شما خیره مانده است؛ تا شاید لقمه ای معرفت، جرعه ای کمال و ذره ای عنایت بستانند!
آه چه زود می روید؟! زمینی که بار امانت را نتوانست تحمل کند، چگونه می تواند بار اندوه شما را تحمل کند؟!
چگونه می توان زهرای (س) خسته از اندوه را ،با بیت الاحزان و علی (ع) دل شکسته از نفاق را با چاه، تنها گذاشت!
بعد از شما با کدامین داغ، آتش به جان شویم؟ با بقیع یا کربلا؟ با خاطرات دردناک حضرت زینب (ع)، یا گلوی خسته ی حضرت سجاد (ع) همنوا شویم؟
- یا رسول الله (ص)؛ فدایتان شوم! فدای لحظه ای که آسمان سر برداشت و قامت دلارای شما را به نظاره نشست: "لَولاكَ لَما خَلَقتُ الاَفلاك".
- یا رسول الله (ص)؛ ای آفتاب عالمتاب "لَولاك"؛ ای آیت آیینه گشته از دل افلاک تا خاک.
ای رًحمةٌ لِلعالَمین؛ ای مشرق سبز و روشن دین، تنهاترین محبوب یزدان؛ ای سینه ی آیینه پوش مهر قرآن؛ وی جاری ترین نعمت در سایه سار هستی؛ امروزهم ماتم سرای دل را به نام تو سیه پوش کرده ایم و نام مبارک تو را با درود و تحیت بر زبان جاری می سازیم.
سرشار از اندوهان تو، با مویه های غریبانه های حضرت زهرا (س)؛ با گریه های جانکاه حضرت علی (ع)؛ با بی قراری حضرت جبریل (ع) و با شور و غوغای فرشتگان،همراه
می شویم و به یاد گیسوان عنایتت،گیسو پریشان، مرثیه های تنهایی را زمزمه می کنیم.
درودخداوند برتو، بر زندگی ات، برروشنایی راهت، برعروج روحانی و رستاخیزجسمانی ات؛ از ساعتی که به دنیا آمدی و در ساعتی که نیازمندانِ شفاعت را، دستگیر خواهی بود!
* *
- یا رسول الله (ص)!
این روزها در حالی به سوگ عروجت نشسته ایم؛ که فرزندان خردسال مسلمان، با بمب های رژیم صهیونیستی آمریکا واسرائیل، شهید می شوند و شیاطین کاخ سفید به سمت دوربین های تلویزیون، تبسم تحویل می دهند.
خود شاهدید، که برخی از مشرکان ، در حالی به شکوه آسمانی شما و فرزندانتان پارس می کنند؛ که منطق دمکراسی غرب،امت مظلوم راگروه گروه، از افغانستان و عراق و یمن گرفته، تا لبنان و فلسطین واز کشمیر و پاکستان گرفته ،تا سودان و سومالی؛هر روز به کام مرگ می فرستد؛آنگاه مزدوران پلید استکبار که با اموال مسلمانان به مقام و منزلت دست یافته اند، کنار دست انها به ساحت قدسی سیدشهدا (ع) در روز عاشورا توهین می کنند.
مزدوران صیونیزم در حالی دم از حقوق بشر می زنند که این روزها، سبز ترین رویا برای کودکان یمن و فلسطین وافغانستان، سرخ ترین شهادت، تعبیر می شود.
- مولا جان، َأینَ بَقیَةَ الله (عج)؟!
کجاست آن سردار عدالت ؛ که دندان های اهریمنان را خرد کند؛ تا به آلام مظلومین و محرومین جهان نخندند!کجاست آن ذوالفقار حق گستر؟!
تا زهر ترس را به جان نامردمانی بریزد ؛ که با پیشرفته ترین ارتش ها به مصاف کودکان مسلمان می روند!
- یا رسول الله ! یاری مان کن؛ در روزگاری که منابع مالی مسلمانان صرف پذیرایی از بت های اهریمنی غرب می شود و به دلیل عدم توجه بعضی از دولتمردان کشورهای اسلامی، فقر و بیماری و عقب ماندگی، روز به روز دامنگیر محرومان و مظلومان امت می شود.
گویی این سرنوشت اهالی باختری آسیا ومردمان کومه آفریقاست که باید تاوان ضعف پیشرفت خویش را، به آمریکا و اروپا بپردازند!
- آقا جان!امروز دین شما را در مقابل ادیانی قرار می دهند که پیامبرانشان، وظیفه آماده سازی جوامع را برای ظهور و حضور شما به عهده داشتند؛ و آنان به این شرف می بالیدند که خداوند را در این بشارت یاری کرده اند! درحالي كه نه دين ما، نه انقلاب ما با كسي به جز دشمنان خداوپيامبر و معصومين (ع) ودشمنان بشريت، تقابل و دشمني ندارد؛ولي دشمنان دين و بشريت هرروز بهانه اي تازه مي تراشند و سعي در نابودي فرهنگ و اقتصاد ما دارند!
شرمنده ایم آقا جان،شرمنده! دشمن بسیار لجوج است و ما بسیار تنبل! ختي روزي كه به عنوان مستشار به ممالك اسلامي هجوم آوردند ؛ باز ما غافل بوديم ، غافل تر از هميشه! تا اينكه امروز ادعاي مالكيت ممالك ما را دارند، چه برسد به فرهنگ؟!
- روزی که آنان با پاشاها و بیک ها برای لورنس عربستان، تاریخ می ساختند؛ ما خواب چل دزد بغداد را می دیدیم!
- روزی که آن ها کشتی جنگی می ساختند؛ ما در دار الجنون به دنبال ملات کاخ گلستان بودیم!
- روزی که آنان اعلامیه ی بالفور را ترتیب می دادند؛ ما مشغول کشت پنبه بودیم!
- روزی که آن ها قاره های مسکونی را کشف وغصب و ثبت می کردند، ما برای کشف قنات، دنبال میرزا آغاسی به این سو و آن سو می دویدیم!
- روزی که آنان توپ و تانک می ساختند؛ ما با همسایه بر سر خرما، مجادله می کردیم!
- روزی که آن ها می خواستند متمدن شوند، من کتاب های خطی مان را فروخته بودیم!
- شرمنده ایم، آقاجان شرمنده! فرزندان ما مسلمانان، فوتبالیست های برزیل را بیشتر از مشاهیر علم و ادب، حدیث و حکمت، می شناسند!
آن ها برای هنرپیشه هاشان مصونیّت قانونی ایجاد کرده اند؛ ولی ما گاهی خود موجبات سرافندگی خود را؛ با توهین به مقدساتمان فراهم می کنیم و گاهی هم که سر از خواب گران بر می داریم جاهلمان می خوانند
- مولا جان! رسول خدا(ص)، به دادمان برس! اسیران غربتیم؛ غربت عدم خود باوری؛غربت تفرقه، غربت فقر، غربت ساده لوحی و غربت دشمنی پرستی؛گویی هرگزشکوه دیرین خود رابه یادنمی آوریم ؟!
- آه، ای نور کعبه و بقیع! چگونه می توانم باور کنم، حتی سایبان "بقیع" برای کاخ های طایف، خطرناک باشد؟!
و برای تأویل ظالمانه ترین تصمیم، به دنبال تفسیر سوره های قرآن بگردند ؟!
چگونه می توانم باور کنیم درآمد هتل های حرمین شریفین، صرف قمارخانه های پاریس و لندن شود؛ ولی کودکان غزه و یمن و افغانستان توان خرید دارو نداشته باشند!
چگونه می توانم باور کنیم، درآمدهای نفتی خلیج فارس ،صرف نگهداری ناوهای اهریمن بشود و کودکان یمن زیر چادرها گرسنه بخوابند؟!
چگونه می توانم باور کنم، هزینه ی دید و بازدیدهای بعضی سران کشورهای اسلامی از جهان غرب، خارج از تصورباشد و برای محرومین امت اسلام،از بانک های صهیونیستی صدقه جمع کنند؟!
- مولا، ای فریادگر آزادی؛ ای پیش رو ترین مرد عدالت خواه !
مگر شما نبودید که فرمودید، برای فقر امت خودم نگرانم؛ کدامین فقر بالاتر از این که، سال هاست بهای جهالت به دشمنان دین می پردازیم؟! وهر گاه خواسته ایم به شکوه علم خود برگردیم؛ سد راهمان شده اند !
- درود خداوند بر روح آسمان فروزت باد؛ که اگر نبود شریعت تو، امروز حتی روزنه ای برای امید وجود نداشت. حال آنکه فرزند عدالت گسترت (عج) پا بر رکاب آماده است؛ تا بر کالبد نیمه جان بشر، روح آرامش و زندگی ببخشد!
آماده است تا ذوالفقار عدالت را بر گردن گردن فرازانی فرود آورد که همچون نمرود؛ ادعای خدایی در زمین می کنند؛ غافل از آنکه تیر اجل در راه و سینه ی نامحرمان آماده ی ناوک غیب است!همان گونه که صدام و شاه را گرفتار طینت خودشان کرد.
- درود خداوند بر حلم و علم تو باد؛ که چراغ اندیشه را در تاریکنای جهل و جاهلیت روشن فرمودی!
- درود خداوند بر تو و فرزندان بزرگوارت باد؛ که مرارت های بی شمار روزگار و نامردمی کثیر ناکسان، ذره ای از ارادت آنان به خداوند نکاست و با یقین هر چه تمام تر، کشتی دین را از تمامی گرداب ها به ساحل نجات رسانیدند. از هر آنچه غیر خدا بود؛ بریدند و جز به ذات حضرت حق (جل جلاله) تکیه نکردند؛ با وجود تمام غربت ها و محنت ها؛ با وجود تمام ترفندهای دشمنان!
... ویکی از ستارگان این عرصه، وجود مبارک و بی بدیل حضرت امام حسن مجتبی (ع) است که تلخ ترین غربت های روزگار را بعد از شما تحمل کرد؛آن هم در اندک زمانی بعد از عروج و شهادت شما؛ با اینکه صدها نفر شاهد عنایت های شما به آن حضرت بودند.
آنچه کینه از شما به دل داشتند، در ستم به ایشان دیدند و آن چنان با حضرت مجتبی (ع) رفتار کردند، که حتّی گریه ی آسمان هم درآمد.
گویی این غربت بی پایان، باید تا ابد جاری باشد،ازکعبه وصل تا بقیع غربت !
امروز، باز هم این چشم های آسمان است که هر روز، به غربت بقیع دوخته می شود و با نگاهی تأسف انگیز به مزار غریبانه ی سبط اکبر، سید جوانان بهشت می نگرد!
....و من امروز با نوایی حزین و چشمی بارانی می گویم : ای آسمان پر ستاره و خاموش، به ستاره گانت بگو شمع در دست، اشک در چشم، نوحه خوان آن آستان بی گنبد و گلدسته ای باشند؛ که غریبانه ترین مرثیه ها را برایش می توان سرود.
آستانی که نشانه ی ظلم "امویان و عباسیان" از یک سو، و اثر جهالت و کژ فهمی " نواصب" از سوی دیگر است.کج فهمی عده ای فراماسون زاده،که تفسیر قرآن می کنند؛ با ریش های دراز و مغز های کوتاه ؟!
آستانی که در طول پانزده قرن، قبله گاه حاجات حاجت مندان و زیارتگاه خاکیان و افلاکیان بوده است.
دریغا که گویی کسی نیست تا در کنار اشک های حضرت زهرا (س) شمعی بیافروزد و اشکی بر خاک سرد بقیع بیافشاند!
دست بر سینه می گذارم؛ رو به قبله؛ آری، رو به سمتی که دیوار بقیع، آسمان و زمین را از هم جدا می کند و تمام غربت بقیع بردلم می نشیند؛ من زیارت نامه می خوانم ؛ آنگاه بغضی سنگین، راه گریه را می بندد.
- آه، چقدرمظلوم هستی، ای امام مظلوم (ع)، ای نماد مظلومیت آل رسول (ص) در تاریخ!
سر به دیوار اندوه می گذارم و غرق می شوم در غریبانه های یادت؛ گویی امشب در بقیع، آسمانیان سینه می زنند.
- درود خدا بر تمام لحظات زندگی ات که توأم با تلخی و شیرینی بود؛ تلخی هایش: حلم تو، مقابل بی پروایی و نابخردی منافقین بود وشیرینی هایش: آغوش گرم جدّت پیامبر اکرم (ص) و عطر تبسم و نوازش دست های پدرومادرت حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س)، بود.
درود خداوند بر تو و به روح آسمانی آفتاب هشتم باد !همان که سلطان سریر ارتضا، علی بن موسی الرضاست؛امام غریبان است و امید محرومان؛ و کشور ایمان با عطر وجودش ام القرای جهان اسلام گشته است. مولاجان امام رضا (ع) درود بر تو و مشهد مطهرت که زیارتگه غریبان جهان است. مولا جان،درسوگ روز شهادت غریبانه ات؛ ماییم و آستان کرمت؛ تا نصیب ازخوان عنایتت ببریم .تسلیتت باد امیر کشور دل!
سیدعلی اصغر موسوی
